رفتارهای غلط با بچه‌های درونگرا

مهناز دریایی – ما در مقاله “ویژگی های کودکان درونگرا” به طور کامل به بررسی ویژگی های تیپ شخصیتی کودکان درونگرا پرداختیم و اشاره کردیم که کودکان درونگرا بر خلاف کودکان برونگرا، کمتر صحبت می‌کنند و اصولاً بروز ذهنیت‌ها و داشته‌های ذهنی خود را خیلی جذاب و مهم تلقی نمی‌نمایند. حتی به این نکته نیز پرداختیم که کودکان درونگرا برای تجدید قوای درونی خود نیاز به تنهایی دارند و از اینکه زمان‌هایی از روز را در اتاق خود یا خلوت خود باشند و با خودشان وقت بگذرانند لذت می‌برند، اما حال اجازه دهید رفتارهای غلط در ارتباط با بچه‌های درونگرا را به صورت خلاصه مرور کنیم، رفتارهایی که اغلب به جای اینکه به کودک کمک کند باعث اجتماع گریزی و ناسازگاری بیشتر آنها می شود.

به کودک‌تان صفت‌های بد نسبت ندهید

یکی از چالش‌های برخی از والدین در ارتباط برقرار کردن با یک فرزند درون‌گرا فقدان اطلاعات کافی و عدم آگاهی والدین از مفهوم درون‌گرایی و نپذیرفتن آن به عنوان یکی از الگوهای شخصیتی است. از این رو آنها ترجیح می‌دهند که فرزندشان بر اساس باورهای رایج، زیاد حرف بزند، زیاد فعالیت کند، دوستان زیاد و متعددی داشته باشند و…
در این بین وقتی کودک درونگرا بر خلاف خواسته والدین عمل می‌کند، آنها ناراحت شده و مثلاً برای تنبیه کودک از صفت‌ها و سرزنش‌های تحقیرآمیز استفاده می‌کنند. به فرزند خود می‌گویند: بچه تو چقدر گوشه‌گیری؟ چقدر ترسو هستی و …
ضمن اینکه هرگز از سرزنش هم دست بر نمی‌دارند: «چرا از اتاقت بیرون نمی‌آیی؟»، «چرا نمی‌روی بیرون با هم سن و سال‌هایت بازی کنی؟»، «چرا با من حرف نمی‌زنی؟»، «چرا مدام یک گوشه می‌نشینی و کتاب می‌خوانی؟» شاید ندانید که این‌ها چه اثرات مخربی می‌تواند روی روحیه یک کودک درون‌گرا داشته باشد.
درونگرا بودن به خودی خود یک مشکل نیست. بلکه بازخوردهایی که ما بزرگترها نسبت به کودک درونگرا نشان می‌دهیم است که می‌تواند باعث بروز بحران‌های شخصیتی و ذهنی برای وی شود.
بین درونگرایی و خجالت تمایز قایل شوید

بسیار مهم است که بتوانید خجالتی بودن را از درونگرا بودن تشخیص بدهید. درونگرایی یک ویژگی شخصیتی است که در تضاد با برونگرایی است. این ویژگی شخصیتی یک مشکل یا اختلال نیست و اگر بقیه جوانب زندگی و استعدادهای فرزندتان پرورش یابد، درونگرایی نیازی به تغییر ندارد. افراد درونگرا کمتر تمایل دارند با دیگران باشند و بیشتر به دنیای درونی خود علاقه‌مند هستند. آنها جمع‌های شلوغ و پر سر و صدا را آزاردهنده می‌بینند و دوست دارند بیشتر در محیط آرام و کم‌هیاهو باشند. این افراد معمولا سرگرمی‌های کم‌هیجان و آرام را ترجیح می‌دهند و این ویژگی همیشه و حتی در خانه هم ادامه دارد. این کودکان می‌توانند از حقوق خود دفاع کنند، موفق باشند و از این لحاظ تفاوتی با افراد برونگرا ندارند. اما فرد خجالتی کسی است که حتی اگر مورد رنجش یا آزار قرار گیرد نیز نمی‌تواند حرفش را بزند، شرم می‌کند و به واسطه تجربه نگرانی‌ها و ترس‌های شدید، اصطلاحاً خودسانسوری می‌کند. برای آنکه بفهمید فرزندتان خجالتی است یا درونگرا باید ببینید در جمع‌های آشنا مثل جمع اقوام چگونه عمل می‌کند. افراد خجالتی معمولاً وقتی به اصطلاح یخ‌شان آب می‌شود، دیگر خلوت گزینی نمی‌کنند. اما بچه‌های درونگرا در تمام شرایط حتی در جمع اقوام نیز تنهایی یا وقت سپری کردن با یک یا دو دوست صمیمی را به بودن در جمع‌‌های شلوغ ترجیح می‌دهند.

به جای کودک‌تان در روابط ظاهر نشوید

از دیگر اشتباهات رایج در ارتباط با بچه‌های درونگرا این است که والدین با هدف بهبود روابط فرزند خود، خودشان دست به اقدام می‌زنند و مثلاً تلاش می‌کنند در پارک برای او دوست پیدا کنند. به سراغ یک کودک دیگر می‌روند و از او می‌خواهند با فرزند آنها بازی کند. اما آیا این کار درستی است؟
هیچ اشکالی ندارد که بخواهید به کودک درونگرا کمک کنید دوست پیدا کند. اما باید بدانید کی عقب بکشید و فرصت را در اختیار کودکان قرار بدهید. انتخاب زمان درست برای تنها گذاشتن کودکان درونگرا کمک می‌کند رابطه بطور طبیعی رشد کند. از طرف دیگر، زیاده روی می‌تواند رابطه دوستی را در همان لحظه اول متوقف کند.

هرگز صحبت کردن را به کودک‌تان اجبار نکنید

همه والدین می خواهند فرزندشان اجتماعی و خوش مشرب باشد. اما وادار کردن کودک درونگرا به صحبت کردن با دیگران مخصوصاً در جمع‌های غریبه بسیار خطرناک است. در چنین شرایطی کودک ترس و اضطراب کشنده‌ای را تجربه می‌‌کند و حتی ممکن است نسبت به شما نیز جبهه گرفته و احساس تنفر کند.

علایق فرزندتان را شناسایی کنید

مهم است که نسبت به اشتیاق فرزندتان آگاه باشید و آن را پرورش دهید. درگیری در یک فعالیت و یک مسیر ثابت منجر به شادی می‌شود. بدین شکل کودک در مسیر کشف و شکوفایی استعدادش گام بر می‌دارد که این فرایند به افزایش خودباوری او نیز منتج خواهد شد. بنابراین بدون اینکه فرزندتان را قضاوت کنید اجازه دهید حوزه‌ها و کارهای مختلف را بیازماید تا استعداد و علایق واقعی خود را بشناسد. از آن پس او را حمایت کنید تا با خودباوری و عزت نفس در مسیر پرورش استعداد خود گام بر دارد.

(اگر فرزند شما جزو کودکان درونگرا است و مایلید شیوه های صحیح رفتار با بچه های درونگرا را آموزش ببینید پیشنهاد می کنیم سایر مقالات مرتبط را مطالعه کنید. ضمن اینکه ما در کلینیک سخنرانی که زیر نظر استاد مهناز دریایی با برگزاری کارگاه ها و دوره های مختلف به شکل ویژه و با استفاده از تکنیک ها و بازی های مختلف به اصلاح این رفتار بچه ها می پردازیم.)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *